يادداشت ششم
اگر ثابت شود ماده بدون شارژ ( بار ) وجود دارد ، بسياري از باورهاي فيزيك به هم خواهد ريخت . در همين حال بسياري از مسائل حل نشده نيز راه حل پيدا خواهند كرد . مهمترين باوري كه دچار چالش خواهد شد قانون تبديل ماده به انرژي و بالعكس خواهد بود . اساسا آيا اين باور درست است ؟ آيا امكان تبديل اين دو به يكديگر وجود دارد ؟ اگر آن انرژي كه ما آنرا حاصل تبديل ماده مي دانيم فقط در اثر از دست دادن بار ماده بوجود آمده باشد و آنچه باقي مي ماند ماده اي كاملا بي بار و بي خاصيت باشد و بخاطر اين بي باري توسط ميدانهاي الكترومغناطيسي كشف نشود ، پاسخ چيست ؟ واقعيت اين است كه ما ابزار كشف ماده خالص حاصل از تخليه كامل انرژي را در دست نداريم ، ما ابزارمان ميدانها هستند كه ماده را بواسطه بارش كشف مي كنند و اگر ماده از بار تخليه شود ديگر در اين ميدانها قابل آشكارسازي نيست . پس ما ماده خالص را بگونه ديگري تعريف ميكنيم : ماده اي كه فاقد هر گونه خاصيت و آثار كيفي همانند بار الكتريكي است . بار الكتريكي جزء لاينفك ماده نيست ، بلكه از آن قابل سلب و اثبات است . پس ماده بار دار ديگر ماده نيست بلكه ماده شارژ شده هست كه چيزي به آن اضافه شده و اگر بارش را بگيريم به ماده خالص برگشت خواهد كرد . در يادداشتهاي بعدي آثار اين تعريف جديد از ماده را بررسي خواهيم كرد .
ادامه دارد ........